Lys og mørke- Nyansene/Światło i kolor ciemno -

Debatteres om mangt, og jeg setter stor pris på, og dele min tro, erfaringer. Lytte til andre, å "fryde seg over skriften/Herrens evangelium". Dette er ikke ett angrep, på p Olav Müller SS.CC., Purgatoriet men for å besvare ett av hans undringer/ spørsmål (sitat);

"Valget blir definitivt. Den som velger Lyset blir frelst. Den som - jeg spør om det er mulig - i hat mot Lyset, velger mørket, vil for all evighet sperre seg selv inne i selvdyrkelsens fengsel".

Tror ingen er i utgangspunktet, i stand til på ett intellektuelt og teologisk argument å velge det evige mørket! Heller ett resultat av mange små små, daglige (feil) valg.

Hvisket til av en, "alle løgner,s far"; "Hvem har sagt at hasj er farlig, mye forskning sier det er sunt", "Ingen som forstår deg?, aller minst din kone?, ta nå en tur på puben, du fortjener det!", "Du, Pornografi, det er jo voksne kvinner og menn, som vier at sex er noe helt naturlig....." "Utro, ekteskapet blir styrket, av litt "eventyr" på si" osv.
Satan har ikke forandret seg, men bruker flere ord, og er ikke bare lengre ett "eple" som frister.

Veien mot lyset kan være lang-, lang som selve livet. Året består av 365 dager, av 24 timer. Vi vet att en dråpe, gang på gang, kan lage ett stort hull, i en sten, bare tiden går. Nå lever ikke mennesket så lenge at, en, dråpe kan gjøre noen forskjell.

Vi har dåpen, og den forvandler oss umiddelbart. Renset, og ett nytt menneske, rede for å motta Den Hellige Ånd.

Selv er jeg døpt i den Lutherske kirke, "Strømsø Kirke". Hadde mine faddere, gikk på søndagsskole......så gikk tiden. "Hadde min barnetro", men både faddere og foreldre "sviktet". Det er ikke noen ansvarsfraskrivelse fra min egen side. I mine valg i livet. Husk bare dette, fadderrollen er større enn "fin dress og kjole"(!) en søndag, ansvaret er stort, og er mange Faddere som vil bli kaldt frem på dommens dag. Uten å gjøre dette dystert, men ett barn er uskyldig til en hvis alder.
Fikk med meg alminnelig (Norsk) god oppdragelse, høflighet, punktlighet, bordvaner, viktighet av arbeid og pålitelighet o.l.

Tok tidlig, mange feil i livet i tenårene. De preger mine dager den dag i dag, har angret, og angrer, bekjenner mine synder.......men.
Satans grep er ikke der lengre, hviskende; "Du er ikke verdig til å tilbe Gud, delta i messe, han elsker ikke DEG, du er så stygg innvendig".
Om så Herren, elsker meg, som Han elsker deg, bare vi slipper det lille første lysglimt, viljen og ønsket. Ofre vårt hjerte, og gi det til Jesus Kristus. Da er vi på rett vei..........

Hvorfor denne forskjell, jo for jeg, har latt det bli nettopp åpnet for lysglimt. Som solen lyser bak en sky, så de første stråler, så plutselig, står du, ett (svakt) menneske i solens glans og varme. Slik virker Gud. Jeg tror, og vet det finnes lys, men også en hviskende røst......men den røsten som er større, varm og ekte. Etterlater ingen anger. Er Den hviske av Den Hellige Ånd.

Hvorfor, jo har åpnet, litt, og da strømmer det på. Som ett hull i en dam.....presset er så stort att dammen pulveriseres av de enorme krefter, som vannet utgjør. Dåpens vann, Herrens kraft, som jobber i og med meg nå. På min gryende helliggjørelse.....små riktige valg. Erstattet av dårlig små valg, som til slutt hadde omkranset meg, med sitt mørke. Nå kan jeg ha lov til å være svak, men vet at Gud elsker meg, han vil bare en ting, hva jeg/ vi skal gjøre; "kom til meg alle dere som hungrer og tørster". Da skal vi få hvile og ro. Til ukens messe. Alteret er dekket.

Ære være Gud.

Debaty o wiele, i doceniam, i dzielić się moim doświadczeniem wiary. Słuchanie innymi, "raduję się w ciągu font / Chrystusa Pana". To nie jest atak, p Olav Müller SS.CC., ale do odpowiedzi jeden z jego zdziwienie / Pytania (cytat);
"Wybór jest zdecydowanie. Ci, którzy wybierają Lyset zbawienia. W - Pytam, czy jest to możliwe - w kapelusz przed światłem, wybrać ciemności, zawsze będzie zakazu selvdyrkelsens się w więzieniu".

Myślisz, że nikt nie jest w zasadzie w stanie na intelektualnej i teologicznej argument wybrać wieczne ciemności! Raczej wyniku wielu małych młodych, codziennie (źle) wybór.

Whispering do jednego ", wszystkie kłamstwa, Ojciec", "Kto powiedział, że haszysz jest niebezpieczny, a wiele badań twierdzi, że jest zdrowy", "Nikt, kto rozumie Ciebie? Niech sama twoja żona?, Teraz podjąć podróż do publikacji, You deserve it! "," Ty, pornografia, to starszych kobiet i mężczyzn, że poświęcając że seks jest czymś naturalnym ....." "Wielki, małżeństwa zostaną wzmocnione przez małe" przygoda "znaczy" itp.
Szatan nie zmienił się, ale zużywają więcej słów, i nie jest już tylko "jabłko", jak terminy.

Droga do światła może być długi, długo, jak samo życie. Roku składa się z 365 dni, 24 godzin. Wiemy, że spadek, godzinę po czasie, może stanowić duży otwór w kamieniu, tylko czas. Teraz nie żyją tak długo, jak osoba, jeden, spadek może stanowić różnicę.

Mamy chrzest i przemienia nas od razu. Oczyszczone, a nowy człowiek, gotowy do otrzymania Ducha Świętego.

Mimo, że jestem ochrzczony w kościele Ewangelicko-Augsburski, Kościół Strømsø ". Gdyby moim sponsorom, poszedł w niedzielę ...... tak samo czasu. "Gdyby moja dziecinna", ale zarówno sponsorów i rodziców "nie". Nie ma wykluczeniu z mojej stronie. W moim wyborów w życiu. Pamiętaj tylko, rolę mentora jest większa niż "nice garnitur i suknię" (!) W niedzielę, odpowiedzialność jest wielka, i wielu sponsorów, że będzie zimno na dzień sądu. Bez tego ponura, ale dziecko jest niewinny, jeżeli wiek.
Czy ze mną alminnelig (Norsk) dobre wychowanie, uprzejmość, punktualność, stolik zwyczaje, znaczenie pracy i niezawodności, itp.

Czy na początku, wiele błędów w życiu, w moim teens. One charakteryzować mój dzień dziś, uznała, i nawróć, wyznam moje grzechy ....... ale.
Satan's grip nie ma już Hviskende "Nie jesteś godny, by oddać pokłon Bogu, udział w targach, nie love you, you are so ugly wewnątrz".
Więc Pana, miłości do mnie, że on cię kocha, tylko nie mamy niewiele pierwszym beacon, wola i pragnienie. Sacrifice naszych sercach, i podaje go do Jezusa Chrystusa. Kiedy jesteśmy na dobrej drodze ..........

Dlaczego ta różnica, tym więcej mam lewej to być otwierane tylko gwiazdki. Jak słońce świeci zza chmur, jako pierwsze promienie, tak nagle, jesteś, a (słaby) osób w blask słońca i ciepła. Jak Boga. Myślę, i know jest światło, ale także szept głosem ...... ale głosu, który jest większy, ciepły i autentyczny. Liście nie pożałujesz. Czy szept z Ducha Świętego.

Dlaczego, otwarte, lekko, a następnie kanały go. Jak dziurę w tama ..... ciśnienie jest tak duże, że staw sproszkowane przez ogromne siły, które stanowią wody. Wody chrzcielnej, Pana władzy, pracy i ze mną teraz. Na moim dawning uświęcenia ..... młodych właściwych wyborów. Zastąpione przez biednych małych wyboru, który ostatecznie był otoczony mnie z ciemności. Teraz mam możliwość być słaby, ale wiemy, że Bóg kocha mnie, będzie on tylko jedną rzecz, co mam / będziemy robić "skierował do mnie wszyscy ci, którzy łakną i pragną". Następnie mamy odpoczynku i spokoju. Aby tygodnika godziwej. Ołtarz jest.

Chwała Bogu.

Fødselsdag- Som et lite barn/Urodziny-W małym dzieckiem

Ser litt tilbake, Tiden har gått fort, det har skjedd mye. Siden min første messe 4.4.09. I over to måneder. Har jeg søkt Herren, messen, sangen, rosenkransbønnen Noe jeg tidligere har nevnt, ikke det å skulle huske bønnene, men jo. Ett hjerte og hode på 46 år, kan fortsatt lære og huske. Slik salmevers ble pugget på Barneskolen. Nå er dette mere enn "Pugging" og ord, det er levende bønner. Som ikke skal feste seg i hjernen, men i hjertet. Det er det offer Herren krever, et angrende, bekjennende og ofrende hjerte. Det er alt, og vi er lovet så mye tilbake.

Lett, ja og nei, men først må du ha et ønske, om å la Jesus Kristus komme inn i ditt liv. Holde sakramentene, bekjenne, om det er alvorlige synder. Skrifte minst en gang om året. Gjør du dette, vil Herren øse sine velsignelser over deg, sin Fred. Gud,s fred, ikke den fred som verden legger i det, men en indre ro og styrket tro. Da blir det lettere, men la Herren helliggjøre deg, det er en evigvarende prosess. og søke messen og kirken. Han vil hjelpe deg opp. Snuble gjør vi alle, Herren, vil bare at vi har ett ønske om å reise oss. I og ved Kristus er du Frigjort allerede, ved Herrens offer, og oppstandelse.

Min Blogg inneholder tallet, "365", hvorfor? Ja, jeg håper, ønsker og anstrenger, at jeg om ett år, 4.4.10. Kan avlegge, foran menigheten, mine søsken i St. Laurentius. Mine løfter til Herren.
Bli opptatt og innlemmet i fellesskapet. Delta i messen, som en katolikk. Da har jeg bokstavelig to fødsler (fødselsdager). Den jordiske, og da, den åndelig, 47 år etter. Da blir det fødselsdagsfest, som aldri før.
Herren er min gjest, og jeg vet at Han har ett ennå større festmåltid, for oss alle, om vi tar imot invitasjonen.

Han står fortsatt ved døren å banker. Klingen, er på innsiden av døren.

Patrząc wstecz trochę czasu poszła szybko, to się stało. Ponieważ moja pierwsza wystawa 4.4.09. W ciągu dwóch miesięcy. Czy szukał Panie, pokaż, pieśń, modlitwa rosenkrans Something I've wcześniej wspomniano, nie pamięta modlitwy, ale. Jedno serce i głowę w 46 roku, nadal mogą uczyć się i zapamiętać. Aby psalm werset został crammed w szkołach podstawowych. Teraz jest to więcej niż "pugging" i słowa, to jest martwe fasoli. Ponieważ nie trzymać się mózgu, ale w sercu. Jest to oferta Pana wymaga, a skruszony, spowiadać i ofrende serca. To wszystko, a my obiecał tyle z powrotem.

Spokojnie, tak i nie, ale najpierw musisz mieć pragnienie, aby Jezusa Chrystusa do swojego życia. Keep sakramentów, wyznać, jeżeli istnieją poważne grzechy. Spowiadać się przynajmniej raz w roku. Aby to zrobić, Pan pour jego błogosławieństwa nad wami, jego Fred. Bóg pokoju s, a nie jak świat stawia w nim, ale wewnętrznej pokoju i wzmocnić wiarę. Będzie to łatwiejsze, ale Pan was uświęca! Istnieje wieczystego procesu. i przeszukiwania pokaż i kościoła. On pomoże ci się. Wszyscy potknie, Panie, tylko, że mamy chęć do nas. W Chrystusie i przez to Frigjort już przez Pana ofiarę i zmartwychwstanie.

Mój blog zawiera liczbę "365", dlaczego? Tak, mam nadzieję, chęć i dążenie, że znam jeden rok, 4.4.10. Czy można przyjąć, naprzeciwko kościoła, moje rodzeństwo w Sankt Laurentius. Moja obietnica Pana.
Bądź i włączone do wspólnoty. Udział w show, jako katolicki. Wtedy dosłownie dwa urodzeń (urodzin). Ziemskiej, a następnie, duchowego, 47 lat po. Jest to birthday party, jak nigdy przedtem.
Pan jest moim gość, i wiem, że ma on jeszcze większe święto, dla nas wszystkich, czy przyjąć zaproszenie.

On jest wciąż przy wejściu do domina. Klingen, znajduje się na wewnętrznej stronie drzwi.

Sliten og slitt-Hold ut til enden!

Mitt første møte med St. Laurentius kirke. Er en reise på gamle tomter, så noe nostalgi er å vente.

Jeg nærmet meg kirken i Cappelens gate, via Bragernes kirkegård. Har mange minner fra dette sted. Da jeg i opprørsk og søkende ungdom, nettopp søkte roen på denne kirkegård. Intet annet sted, fant jeg den ro. På en benk, skjult av trygge hekker. Leste, grunnet og ba jeg. Bønn, det var vel bønn, om jeg ikke stod på kne og foldede hender?

Roen, og følelse av respekt og hellighet. Var det varige inntrykket jeg har av denne nydelige kirkegården.
Lite ante jeg, at jeg nå, så mange år etter. Skulle finne svar, og søke til den kirke. Som jeg som ung, så på som en liten hytte(!). Den gamle kirken hadde særpreg, med sine vegger av laftet tømmer, svarte tykke stokker. Husker også St. Josef nonnene godt. Men, som for nordmenn flest. Var denne lille trekirke, mystisk, og fjern.

Dette var en tid før begrep om fargerikt fellesskap, toleranse, andres tro o.l. Da dette var politisk korrekt, og noe man nå tenker/møter på ukentlig. Da det er i nyheter, skole og hverdags debatten. Derfor hevder jeg at St. Josef søstrene, var en viktig del av Drammens bybilde, historie. Og de utgjorde en faktor og velsignelse for Drammen.- De er nå savnet av meg, og den ro og verdighet de utstrålte, den gang da. Mystisk og fremmed var de, men nå raser nettopp de inntrykk inn på oss i større og større grad. Drammen var fargerikt allerede på 60/70-tallet for meg, nettopp pga. de var trofaste mot sin tro. Nok om det.....

Den første gang jeg nå så den nye vakre, mursteinkirke. Så jeg den fra kirkegården, der lå den, trygg og god, her skulle jeg tre inn, og oppleve min første messe. Der Herren er, der vi bøyer kne, i ydmykhet for Hans tilstedeværelse.

Før jeg gikk mot de store kirkedørene, gjenkjennte jeg en statue på kirkegården. Som jeg hadde sett først for over 30 år siden. Kristus stod der fortsatt, foran sin kirke, med åpne armer. Symbolikken er fin, han løper (faktisk) oss i møte og ønsker oss velkommen til messe og hjem.

Årene hadde gått, for meg, var den like fin. Hvit og standhaftig. Og fikk meg til å tenke på Hans befaling, Hold ut til enden. Mens mange år av mitt liv hadde gått. Stod denne Kristus-statuen. Nå, slitt, uten hender. Men, den stod der. Slike, er og burde det være med oss. Stå opp, vitne og pek mot Herren og hans kirke. I all slags "vær", ikke vakle, ikke vike og ikke være opptatt av det ytre, men i oss ha Hans ånd. Så vi tenner et lys av håp, slik menneskene kan prise Herren og søke Han.

Derfor blir denne allerede kjære statue, et barndomsminne, om "snille, snille Jesus", men nå også en Jesus, som holder ut for oss, roper på oss. Og bare vil hjelpe oss, til at vi skal greie og holde ut til enden. Da vi alle kan møte ham igjen. Endelig-